Στα χωράφια του Φλεβάρη

Στα χωράφια του Φλεβάρη
βουλιάζουν και τα βότσαλα.
Βαλσαμωμένες, αποκοιμισμένες σοδιές,
σαν υστερόγραφο εγκυμοσύνης.
Μια πεντάρα άστρα
δολοφονημένα στην σκιά του σεληνόφωτος.
Ακουμπάω τα μάτια μου
στους ζεστούς σβόλους της κακουχίας
και φυτεύω μύριες αχτίδες
στα βαθιά.
Κανείς δε με γνωρίζει τώρα εδώ.
Κοιτάζω αμίλητος,
σαν λιωμένο βλαστάρι.
Όταν γιομίζει το ηλιοβασίλεμα
και επιστρέφεις κι εσύ,
την λάσπη κάνω
να μοσχοβολά.


Από την συλλογή
“Κάποιος φώναξε το όνομα σου”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *